Benedictijner klooster
De Ridder Hugo van Buren stichtte in 1142 in ‘Werslo’ een commune, een religieuze geloofsgemeenschap. Er stond toen al een kapel op de plek waar nu de kerk

SONY DSC

staat. Tien jaar later, in 1152, werd de gemeenschap van Hugo van Buren opgenomen in de Benedictijner orde. Het was een dubbelklooster (voor mannen en vrouwen), het eerste in Overijssel. De nonnen, met name die van adellijke afkomst, overtroffen op den duur de monniken in aantal. Aan het begin van de 13e eeuw vertrokken de laatst overgebleven monniken naar Utrecht en werd het een nonnenklooster. ‘Weerselo’ kreeg steeds meer een sterk adellijk stempel. In de 15e eeuw werden de officiële regels van Benedictus te zwaar geacht voor de adellijke dames en werden deze versoepeld. Daarbij kwam dat waarschijnlijk veel freules niet zozeer toetraden uit roeping als wel onder dwang van stand en familie, met name als voor hen geen passende echtgenoot uit de adellijke stand werd gevonden.

Omvorming tot een Stift
In 1523 veranderdende freules hun leefgemeenschap ook formeel in een stift, dat wil zeggen dat de kloosterregels voor hen niet in volle omvang golden. Wel de regels van gehoorzaamheid en kuisheid, niet de verplichting van armoede en clausuur, het uitsluitend wonen binnen het huis en de tuinen. Bij de overgang van het Stift naar de Reformatie, gingen ook de stiftsdames vrijwel allemaal over naar de gereformeerde kerk en werd het dus een protestants Stift. Het Stift werd pas rond 1800 formeel ontbonden. Het gehele voormalige stiftscomplex is sinds 1973 beschermd dorpsgezicht. Verschillende panden, zoals kerk, stiftshuis, pastorie, Storkenhuis, en ook de waterput in het midden van het Stift zijn beschermd rijksmonument.